غزل شمارهٔ ۱۳۸
در بزم قلندران قلاشبنشین و شراب نوش و خوش باش
تا ذوق می و خمار یابیباید که شوی تو نیز قلاش
در صومعه چند خود پرستی؟رو بادهپرست شو چو اوباش
در جام جهاننمای می بینسر دو جهان، ولی مکن فاش
ور خود نظری کنی به ساقیسرمست شوی ز چشم رعناش
جز نقش نگار هر چه بینیاز لوح ضمیر پاک بخراش
باشد که ببینی، ای عراقی،در نقش وجود خویش نقاش