شمارهٔ ۱۷ - تجدید مطلع
کای پریچهره مست خواب و خمارای تو بهتر ز لعبتان تتار
مقد لؤلؤ نموده از یاقوتلعل شکر گشاده از گفتار
آب حیوانش بر دو گوشه ی لعلنظم پروپنش در دو دانه فار
سمنش رخ کشیده در سنبلسنبلش رنگ داده بر گلنار
کرده بر طرف آفتاب پدیدسیر ماهش هلالی از زنگار
رخش از زلف ماه در عقربزلفش از چهره مار در گلزار
عار او در پناه بدر منیرماه او در ثعاب مشک تتار
آفت از شور سنبلش در شهرفتنه از دست نرگسش در کار
ساغری نیم مست عربده جوهندوئی پیچ پیچ و آینه دار
با رخی کافتاب پیش رخشکرد از شرم روی در دیوار
از در حجره ام در آمد و گفتکای بر اسب سخن چو روح سوار
گرچه امروز در بساط زمینجز تو کس را نباشد این احضار
که کند کشف در معانی بکرتا حجاب تراکم اطوار
خرده بین ضمیر وقادشدر پس پرده های غیب اسرار
بیتکی چند کرده ام ترکیببه ز ترکیب عذب تو بسیار
در مدیح پناه پشت صدورآن زمین حلم آسمان مقدار
صاحب تیغ و خامه کز قلمشخضر ز آب حیات کرده کنار
صدر اعظم شهاب دولت و دینقبله قدوه و صدور کیار
گهر نظم آبدار مرابزبانی چو آب گوهربار
بر خداوند خویش خواند و بدادداد این قطعه آن بت عیار