شمارهٔ ۵
خدایگان صدور زمانه، مجد الملکزهی متابع درگاه تو سپهر برین
توئی که انجم و افلاک را ز رفعت و قدرملازم در جاه و جلال تست چنین
که سر ز خط تو برداشت چو نقلم که بنانتباب تیره فرودش نبرد خوار و حزین
چو روزگار که مقصود جنبش فلک اوستنهاد بر خط امرت باختیار جبین
عجب نباشد اگر لاجورد گردون راقضا بخاتم امر تو در کشد چو نگین
بمسند تو که تعظیم دین و دولت ازوستکه سعد چرخ که در سیر اوست دولت و دین
اگر ز چنبر حکم تو بگذرد چو رسنسیاست تو بچاهش فرو برد بزمین
ز بحر موج ضمیرم کنار بحر محیطشود چو دامن مدح تو پر ز در ثمین
مرا چو مرشد عقل اندرین تمنا دیدکه بود بر سر راهم چو چشم حادثه بین
چه گفت، گفت که دست از رکاب خواجه مدارکه اهل فضل و هنر را هم اوست حبل متین
همیشه تا نبود بی زمین نظام جهانهمیشه تا نبود بی مکان قرار مکین
ترا و نسل ترا باد در زمان و مکانخدای عزوجل ناصر و مغیث و معین