شمارهٔ ۱۶
دلم ز روح سحرگه سوال کرد به لفظیچنانکه آب خجل گشت از او به گاه روانی
که چیست در همه عالم به طبع موجب صحتکه کیست در همه گیتی سجود حاتم ثانی
جواب داد دلم را که ای بر اسب تفکرز هر دو کون گذشته به گاه تیر عنانی
یکی می است که مرا را به نقد باز رهاندبه اتفاق طبایع ز اندوه دو جهانی
یکی پناه صدور است و افتخار اکابرشهاب دولت و ملت، سپهر مهر معانی
ایا رسیده به جایی که هرچه در نظر آیدبه فکر پیر خرد را به قدر برتر از آنی
مرا به یک دو صراحی، شراب لعل بر آنمکه از سوال و جواب خرد توام برهانی