گنج

شمارهٔ ۲۱

۴ بیت
زیر شاخ رضا برآمده‌ایبرخور از خود که در خور آمده‌ای
نی به راه هوا فرو شده‌اینه به کوی ریا برآمده‌ای
دشمنان تو با تو برنایندزآن که با خویشتن برآمده‌ای
باز ماندم که از کمال مرابه سوی عجز رهبر آمده‌ای