شمارهٔ ۲۹ ۲ بیت سخت میآید مرا بر دل که چون هر سست رایاز برای نان ز آب روی بیزاری کنم در طمع چندان که خواری در قناعت عزت استپشت بر عزت کی آرم روی در خواری کنم