شمارهٔ ۶
راد ابوالفضل بن ابوالقاسمکه ملک خلق و آدمی گهرند
نام و نان بر در تو مقصورندبحر و کان با کف تو مختصرند
پسرانی که در هوای تواندشادمانه به خانه پدرند
دست و کلک تو بخت را تیغندچون نکوتر نگه کنی سپرند
ابیات دیگر این شعر در قصیده شماره 12 ذیل در گنجور قرار دارند.