شمارهٔ ۳ - در منقبت گوید
ویژه ملک ممالک عشقآن مرشد و پیر سالک عشق
داماد و پسر عم پیمبرمولای جهان ولیّ داور
شاه دو سرا علی عالیآیینه ی ذات لایزالی
مرد افکن بدر و میر صفینصاحب علم و سپهبد دین
آن دست گره گشای یزدانسلطان انام و شاه مردان
آدم ز تراب و بوتراب اوستپوری که طفیل اوست باب اوست
زو اطلس چرخ دیده تزیینخود کرده به بر لباس پشمین
دیده یم و کان ازو بضاعتخود کرده به نان جو قناعت
برپا شده دین ز ذوالفقارشوز یازده پور تاجدارش
هر یک به سریر احمدی شاهبر جای پدر خلیفة الله
خاصه ملکی ز دیده مستوردر هر دل ازو طلیعه ی نور
نام آمده صاحب الزمانشدر قبضه زمین و آسمانش
الهامی ازین ده و دو سروریک بنده بود درود گستر