شمارهٔ ۶ - ایضاً
پیکری بیگناه را دیدمچو گنهکار در جحیم افتاد
پخته کردش چو خام طبعش یافتمالک دوزخش که بود استاد
زان پس از دوزخش برون آوردتا کند موضع خراب آباد
بر لبش چون بلطف آب فشاندسوز و تا بیش در نهاد نهاد
در جهان کآب آتش افروزدجز در آن طبع کس ندارد یاد