شمارهٔ ۵ - ایضاً
چیست آن گوهر شهوار میان پر زر و سیمسیم و زر هر دو درو آب و بهم ناممزوج
هست چون صبح دوم غرقه زر اندر سیمشلیک صبحی که نباشد به بلندیش عروج
گه بود حقه سیماب و درو مهره زرگاه از آن حقه کند موذن شبخیز خروج
اجتماع مه و مهرست بدو در همه وقتچه عجب صورت او هست چه برجی ز بروج
این لغز بر تو اگر حل نکند ابن یمیننتوانی بدر آوردن الی یوم خروج