گنج

شمارهٔ ٨٧٨

ندیده نان تو اندر جهان کسی هرگزبسان خاک چنین خوار از پی آنی
چو آدمی نخورد نان فرشته را ماندتو قلتبان نخوری نان و دیو را مانی