شمارهٔ ٧٣۵

قافیه: فو۳ بیت

هر که از طاعت بسیار در افتاد بعجبچون عزازیل شود مستحق لعن و تفو

گر ته طاعت ما را که گنه چاک ز دستسهل باشد کندش تو بیک لحظه رفو

هر گناهی که کند بنده خداوندش اگرنکند عفو مر او را نتوان گفت عفو