شمارهٔ ٧
بتمثیل ابن یمین نکته ئیکند عرضه بر شاه فرمانروا
هنرمند مانند بازی بودکه او را بدام آوری از هوا
بتعلیم صیدش مشو رنجه هیچکه نیک آرد او این صفت را بجا
همان به که آن باز بیگانه راکنی با خود از راه لطف آشنا
چو وحشت بکلی ز طبعش روددهد زان پست از هنر بهره ها
وگر عنف بیند چو یابد مجالکند خویشتن را ز دامت رها
بلطفش نگهدار گر بایدتکه باشد چنین شاهبازی ترا