گنج

شمارهٔ ۶٩٨

ندانم از چه بکینم میان ببست سپهرچو هست بر همه آفاق مهر او روشن
کدام مهر که از تیغ کین او نرهیو گر ز پوست بپوشی چو ماهیان جوشن
گلی بگلشن نیلوفری چو من نشکفتبکام اهل دلی در جهان در این گلشن