گنج

شمارهٔ ۶٢۵

گر نگردد فلک بکام دلمخلق را اضطراب ننمایم
زنک اندوه را بصیقل عقلاز دل آئینه وار بزدایم
همچو ابن یمین شوم قانعخویشتن را صداع نفزایم