شمارهٔ ۵۶١
گرچه میبینم پریشان ایدل آشفته کارروزگارت را ولیکن غم مخور در هیچ حال
در حوادث پایداری میکن و میدار امیدای که یابی پای بوسان از پی نقص کمال
پیش بینی آنکه در اطوار هستی از ثباتاطلسی آید ز برگ توت و بدری از هلال
بارها بر وجه پند مشفقانه گفته امگر ز دستت شد برون مال و منال ایدل منال
راستی غبنی بود فاحش بر ابن یمینگر عزیزی پایمال ذل شود از بهر مال