شمارهٔ ۴۶٢
اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخوربدوستانت بده آنچه از تو ماند باز
وگر مخالف طبع تو نغمه ئی سازدمرنج و نیز مرنجان و جان و دل مگداز
که روزگار حرونست و ناگهان بر مدنه مال ماند و منصب نه جاه ماند و ناز
چنانکه گفته درآنقطعه آنحکیم خردزمانه با تو نسازد تو با زمانه بساز