گنج

شمارهٔ ٣٧۵

هر که را داد نعمتی ایزدو او از و نی چشاند و نه چشد
ملک الموت را بقا باداتا ز قهرش بیک نفس بکشد
و آنگه آنرا بسان جان از ویبستاند بدیگری بخشد