گنج

شمارهٔ ٣٧٣

هر بلا کز قضای بد باشدببزرگان روزگار رسد
می نبینی که صرصر ار بورزدچون بر اطراف جویبار رسد
سروهای کهن ز جا بکندکی ازو سبزه را غبار رسد