شمارهٔ ٣۶٨
نه بکوشش در است روزی خلقنه بجد و بجهد داد ستند
از تکاپوی رزق نگشایدگر چه مردم در آن فتادستند
بی بر و بار ماند برگ چنارگر چه صد دست بر گشادستند
باز نرگس فکنده سر در پیشتاج زر بر سرش نهادستند
تا بدانی که طالعست همههر کسی را هر آنچه دادستند