گنج

شمارهٔ ٣۴۶

گر کم به درت آیم معذور همی دارمکان را که بسی بینند هجرش ز خدا خواهند
باران چو پیاپی شد گردند ملول از ویوانگه که نبارد هیچ وصلش به دعا خواهند