شمارهٔ ٣٢۵
قصه پر غصه بر درگاه خاتون جهانعرضه دارم گر ز راه مکرمت اصغا کند
میکند گردون دون با من ستم بیموجبیعدلت آخر چون روا دارد که او اینها کند
هر زمان آرد محصل نسخه ئی کابن یمینمبلغی چندین ادا در وجه مولانا کند
وجه جستن چون بر اینمنوال دید ابن یمینگشت واجب آنکه بر رأی منیر آنها کند
کاین رهی وجه معیشت چون نمییابد بجهدوجه این نوع حوالت از کجا پیدا کند