شمارهٔ ٢٩٣

قافیه: امتباشد۷ بیت

روزگاری که ز کس هیچ گزندت نرسدو اندرو وجه معاشی بنظامت باشد

دیو را طبع تو مزدوری بیمزد کندگر زیادت طلبی زانچه تمامت باشد

صحت و وجه معاشی و ز کس بیمی نهاینسعادت بس اگر زانکه مدامت باشد

زهد راهی بود و شیوه رندی راهیزین دو بنگر که بدل میل کدامت باشد

مرسان غم بدل هیچکس و شاد بزیعقل باید که همه جای امامت باشد

آب انگور نکو خور که مباحست و حلالآب زمزم نخوری بد که حرامت باشد

اگرت سیرت از اینسان بود ای ابن یمینچشمه آب خضر جرعه جامت باشد