گنج

شمارهٔ ١۵٧

لاله را گفتم ای پری پیکرصورتت خوب و سیرتت نیکوست
بازگو این سیه دلی از چیستمگرت زحمتی رسید از دوست
گفت نی نی که زر ندارم زرزر که اسباب کامرانی از اوست
غنچه را بین که خرده ئی داردمی نگنجد ز شادی اندر پوست