شمارهٔ ٧٨ - ایضاً

قافیه: شا۶ بیت

أخلائی أنبئکم جمیعابان الله فعال لماشا

چو خواهد گشت واقع امر محتومچه در غربت چه در مأوی و منشا

مکن شادی گرت گیتی به کامستمخور غم گر بود کارت تراشا

چو گردانست گردون از میانهکناری گیر و خوش میکن تماشا

مکن جز اهل معنی را تواضعکه خوش گفت آنکه کرد این بیت انشا

و لست یواضع الا الیکمو اما غیر کم کلا و حاشا

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به نوعی به موضوعات انسانی و معنوی می‌پردازد. شاعر به ما یادآوری می‌کند که خداوند همه چیز را به اراده خود پیش می‌برد و هر واقعه‌ای از پیش تعیین شده است. او در ادامه بیان می‌کند که نباید در غم و شادی دنیا غرق شویم و باید به تماشای زیبایی‌ها بپردازیم. همچنین از تواضع تنها برای اهل معنی و دانش سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید دارد که افراد نادان باید از این ساحت دور باشند. در مجموع، شعر دعوتی به تعمق، تماشای زیبایی‌ها و احترام به علم و معنویت است.