شمارهٔ ٧۵ - قطعه ملمع
فدیتک صاحبی بلغ سلامیالی غیث الندی غوث الانام
غیاث الدین که از بهر تفاخرکند مستوفی چرخش غلامی
له فی المعضلات صفاء رایکنور الشمس فی جنح الظلام
ز نظم کلک او گشتست آمنعقود مملکت از بی نظامی
تزاحمت الافاضل فی ذراهوهل عذب یکون بلا ازدحام
بگوی آن مرکب موعود گوئیبرون شد از جهان از تیز کامی
رعاک الله ان الخلف شینفلاتر کن الی خلف الکلام
ز من یک بیت تضمین کرده بشنوکه بادی تا ابد در نیکنامی
اذا ابدئت بالاحسان تممفما الاحسان الا بالتمام