بخش ۵۹ - تمامی سخن

۷ بیت

بسیار جفا و رنج بردیتا راه به سوی گنج بردی

بیگانه ز خویش تا نگشتیبا وصل من آشنا نگشتی

خوش باش که با تو عهد کردمکاوراق فراق درنوردم

چون نیست ترا سر صبوریزین بیش نجویم از تو دوری

وقت است که برگ عیش سازیبا من به طریق دل‌نوازی

اقوال صفت شوم قرینتگردم به مراد هم‌نشینت

تا باده خوری ز ساغر وصلسیراب شوی ز کوثر وصل

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق می‌گوید که او در طول زندگی خود رنج و سختی‌های زیادی را تحمل کرده تا به گنج عشق برسد. شاعر به او یادآوری می‌کند که اگر به شناخت و نزدیکی به خود نرسد، نمی‌تواند از محبت او بهره‌مند شود. سپس از او می‌خواهد که شاد باشد و به وعده‌ای که به او داده است، پایبند باشد. شاعر به معشوق پیشنهاد می‌دهد که دیگر به دوری فکر نکند و با هم به خوشی و عیش بپردازند. او همچنین آرزو می‌کند که با هم در کنار هم شادی و خوشی را تجربه کنند و از باده عشق سیراب شوند.