گنج

بخش ۳۹ - غزل

۷ بیت
چشمم ز غمت پرآب تا کیوز هجر تو دل کباب تا کی
چون غمزه شوخ نیم‌مستتحال دل من خراب تا کی
بخت از من زار دل رمیدهچون چشم خوشت به خواب تا کی
این سوز من و نیاز تا چندوین ناز تو و عتاب تاکی
از چشم من فراق‌دیدهرخسار تو در حجاب تا کی
بیچاره دل من از فراقتدر محنت و اضطراب تاکی
با ابن عماد خسته آخرای ترک خطا خطاب تا کی