بخش ۲ - فی نعت النبی علیه الصلوٰة و السلام
آن سایۀ رحمت الهیآن مظهر لطف پادشاهی
آن خواجه که شد فلک غلامشآرایش عقل گشت نامش
آن محرم سر ذوالجلالیوآن مهر سپهر لایزالی
مهری که نبود سایه او راعرش است کمینه پایه او را
ای مطلع صبح آفرینشروشن به تو چشم اهل بینش
ای خسرو بارگاه تمکینکام انا املح از تو شیرین
ای پایۀ تو مقام محمودپیرایۀ تو کلام معبود
ای صدر نشین مسند شرعاصلی تو و دیگران همه فرع
شهباز سرای قاب قوسینبرشد ز تو آشیان کونین
از سر تو کس نگشته آگاهدر خلوت خاص لی مع اللّٰه
خیاط ازل قبای لولاکبر قامت تو برید چالاک
عیسی است بشر مقدم توروح القدس است همدم تو
هرچند که آخری به مقدمشد نور تو بر همه مقدم
والشمس حکایتی ز رویتواللیل کتابتی زمویت
شاهی و ملایکت سپاه استخلق تو عظیم و حق گواه است
تو ماهی و پیروان نجومندمفتاح خزاین علومند
صدیق که رهنمای دین استفرمانده کشور یقین است
فاروق که دین ثبات ازو یافتعثمان که حیا حیات ازو یافت
حیدر که ستودۀ خدا بودطاووس ریاض لافتی بود
هست از تو روان پیروان شادبر روح و روانت آفرین باد