گنج

شمارهٔ ۱۰

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انبگیرد۲ بیت
ساقی تو بیار باده ز آن پیشکم دست اجل دهان بگیرد
زآن باده که از پیاله عکسشحال گل ارغوان بگیرد