بخش ۶ - توسل به حضرت اباعبدالله الحسین (ع)
اگر که هیچ به دوران نه طاعت است مراولیک از توا مید شفاعت است مرا
به روز حشر توئی شافع صغیر وکبیرز لطف محو مفرما مرا ز لوح ضمیر
به حق قاسم وعباس وا صغر واکبرمرا مساز فراموش در صف محشر
به گیر ودار قیامت برس به فریادمبکن ز آتش دوزخ ز لطف آزادم
مرا به دل نه غمی از گناه خویشتن استچرا که رحمت حق بیشتر ز جرم من است
نباشد ار چه شب و روز جز گنه کارمولی چه غم که خداوندگفته غفارم