بخش ۱۴ - مناجات
الهی گناهانم از حد گذشتچوکوه گران گشت وچون ریگ دشت
همی بر گناهم دمادم فزودگناهی که ازمن نیامد نبود
مرا چشم امیدبر عفو توستچه غم از گناهم اگر عفو توست
اگر بندگان را گناهی نبودکجا رحم وعفو تورخ می نمود
گنه باشد از بنده عفو از خدابیا درگذر از گناهان ما
که ما بندگان ضعیف توایمهمه میهمان در مضیف توایم
زخوان کرم سیر کن جمله رابه بذل وعطا میرکن جمله را
تو بر هر چه خواهی کنی قادریبراحوال ما ناظر وحاضری
به حکم تو حنظل چنین گشته تلخمه ازامر توغره گردید وسلخ
نباشد گنه بخش غیر از تو کستو بخشنده هر گناهی و بس
اگر خوب اگر بد تو را بنده ایمبه ما رحم فرما که شرمنده ایم