بخش ۲۶ - جواب گل به تاک
بگفتا گل ای تاک نیکو سرشتکه هرجا توئی باشد آنجا بهشت
توئی مصلح وخیرخواه همهبه درماندگی ها پناه همه
شفاعت زبلبل کنی پیش مننداری خبر از دل ریش من
به زخم دلم ار نهی مرهمیچرا بر غمم می گذاری غمی
دلم تنگ تر گشته از چشم مورعجب کاندرو خفته یک شهر شور
توگوئی که بلبل بود یاوه گوگرفتم که بگذشتم از جرم او
ولی با غم دل بگو چون کنمپس آن به که رو سوی هامون کنم
به جان تو بیرون روم از چمنچمن را چه باک ار ندارد چومن
به فرمایش بلبل وقول اوروم پیش مستان پر هادی وهو
که تا آن مرا بوسد این بویدمبه بلبل بگو آید و جویدم
به حرف بد از دل گریزد قرارپس از حرف بدگو بباید فرار