شمارهٔ ۵۱۰
ای گدای در توهر شاهینیست غیر از در توام راهی
نه چمنراست چون قدت سروینه فلک راست چون رخت ماهی
نیست الا چه زنخدانتهست اگردر ره دلم چاهی
نه عجب چون سمندر ار سوزمبیتواز دل اگر کشم آهی
دل وجان گر طلب کنی دهمتبه خدا نیست هیچم اکراهی
تا ز سوز دلم شوی آگاهبزن آتش به خرمن کاهی
از تو دارد اگر بلنداقبالباشدش قدر وعزت وجاهی