شمارهٔ ۳۴۳

۷ بیت

توسلیمانی وما مورتوایملیک شیریم چومنظور توایم

غائب از چشمی و حاضر به خیالتو مپندار که ما دور توایم

چه غم از فتنه چشمت شب وروزکه گرفتار شر و شور توایم

توگر از تندی خو زنبوریما به پیش تو چو انگورتوایم

هر خطائی که بکردیم وکنیمهمه زآنروست که مغرور توایم

گر بجنگیم به شاه تورانهمه رستم جگر از زور توایم

گر کلیم تو بلند اقبال استهمه گویند که ما طور توایم