شمارهٔ ۲۵۴

۷ بیت

سیاووش است گردیده زره پوشویا زلف است بردوش سیاووش

تعالی الله از آن زلف وبناگوشکه بردند از دلم صبر از سرم هوش

نمی باشد اگر ضحاک از چیستدو مار از زلف دارد بر سر دوش

شد از آندم که دیدم روی او راغم گیتی مرا از دل فراموش

ز دیدارش ز سر تا پا شدم چشمزگفتارش ز پا تا سرشدم گوش

اگر آن خوبرو بدخو است غم نیستکه باشد خار با گل نیش با نوش

بلنداقبال اقبالت بلند استکه با آن ماهرو گشتی هم آغوش