شمارهٔ ۲۰۷

۷ بیت

آن پری پابست گیسوی گره گیرم نمودعاقبت دیوانه ام کرد وبه زنجیرم نمود

من نمی دادم بدودل نعلی از ابروی خویشاندرآتش بردوسحری کردوتسخیری نمود

اینهمه چنین برجبین و چهرم از پیری مبیندرجوانی عشق روی اوچنین پیرم نمود

نیست از بسیاری عمر اینکه پشتم گشته خمقد خمیده چون کمان آن قدچو تیرم نمود

اندر اول سر به سر هجرش مرا دیوانه کردواندر آخر وصل او آباد وتعمیرم نمود

گفتم آهوئی است چشم او چو دیدم مژه اشمات گشتم درنظر چون چنگل شیرم نمود

چون بلند اقبال بودم درهمه قولی فصیحوصف رویش اخرس وعاجز ز تقریرم نمود