شمارهٔ ۱۲۷

۷ بیت

دلبر آن نیستکه رخسار چوماهی داردیا به رخسار چومه زلف سیاهی دارد

نیز عاشق نبود هر که بودخونین دلیا به رخ اشک و ز سوز جگر آهی دارد

صاف وشفاف نه هر دانه که شد باشد درنیست غواص هر آنکس که شناهی دارد

نتوان گفت که مرد است و یا عالم علمهر که عمامه به سر یا که کلاهی دارد

می شود پادشه آنکس که بود رای خدایپادشاهی نکند هرکه سپاهی دارد

دلبر آن است که دل در بر اودارد جایو او به دل های همه لطفی وراهی دارد

می توان گفت چومن نیز بلنداقبال استبر در دوست هر آنکس که پناهی دارد