غزل شمارهٔ ۲۱۹۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: دنتنازم۷ بیت

چو سرو از ناز بر جوی حیا بالیدنت نازمچو شمع از سرکشی در بزم دل نازبدنت نازم

همه موج شکفتن می‌چکد از چین پیشانیگلستان حیا در غنچگی پیچیدنت نازم

گهی از خنده کاهی از تغافل می‌بری دل رادقایقهای ناز دلبری فهمیدنت نازم

به بازار تمناگوهر بحر تغافل رابه میزان عیاری هر زمان سنجیدنت نازم

زبان شانه می‌گوید به زلف فتنه پیرایتکه با این سرکشیها گرد سر گردیدنت نازم

ز شبنم اشک می‌ریزد صبا ای غنچه بر پایتبه حال‌گریهٔ آشفتگان خندیدنت نازم

به دست مردمان دیده صبح وصل او بیدلگل حیرت ز گلزار تماشا چیدنت نازم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و نازنین بودن معشوق است. شاعر از ناز و لطافت معشوقش مانند سرو و شمع سخن می‌گوید و به جذابیت‌های او اشاره می‌کند. او به چهره معشوق و حالت‌های مختلفش که دل را می‌برد، اشاره دارد و از تماشای او لذت می‌برد. شاعر از حسرت و اشک ناشی از زیبایی و معصومیت او می‌گوید و در نهایت، به شوق و شگفتی ناشی از دیدن معشوقش در دنیای عشق و احساسات اشاره می‌کند. این عشق به حدی عمیق و زیباست که تمام ابعاد وجود شاعر را تحت تأثیر قرار داده است.