غزل شمارهٔ ۱۱۳۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یزد۵ بیت

تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزدهمان د رکاسه ی سر خون او را گردنش ریزد

به ‌هرجا در رسد آوازهٔ ‌کوس ظفر جنگتهمه‌گر شیر باشد زهره‌اش چون‌آب می‌ریزد

غبار موکبت هرجا نماید غارت آهنگیحسود از بی‌پر و بالی به دوش رنگ بگریزد

ببالد آفتاب اقتدار از چرخ اقبالتبه فرق دشمن جاهت فلک خاک سیه بیزد

دعای بیدلان از حق امید این اثر داردکه یارب آتش از بنیاد اعدای تو برخیزد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره قدرت و شکوهی که از حق و صداقت ناشی می‌شود، صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که اگر کسی با غفلت و نادانی با تو دربیفتد، خود را به زحمت می‌اندازد و در نهایت شکست خواهد خورد. هر جا که نام پیروزی تو در میدان جنگ به گوش برسد، حتی دشمنان قوی و با جرئت نیز ترس خواهندید، گویا که بر آنها آب سرد ریخته‌اند. وقتی قدرت تو درخشیدن می‌گیرد، دشمنان در برابر جاه و مقام تو خوار و ذلیل می‌شوند. همچنین، دعای نیکوکاران به این امید است که خداوند، آتش خشم را بر سر دشمنان تو افکند.