شمارهٔ ۹
شه زاده رفت شور به عالم درافگنیدوین طاس سرنگون فلک خرد بشکنید
خاتون هفت کشور و زهر ای هشت خلدجان داد و دم شمرد شما دم چه می زنید؟
آخر نه این عزیزه جگر گوشه شه است؟بی او زمانه را به جگر خون در افگنید
او شد به زیر خاک و شما نیز بعد ازوهم خاک در دو دیده گردون پراکنید
ای روزگار کینه کش و چرخ خیره کشهر دو به خون مرد و زن آلوده دامنید
آن طفل را که روی جهان را ندید سیربا خاک دوستی چه دهید ار نه دشمنید؟
ای اختران روشن این چه واقعه است؟تاریک شد جهان ز شما گرچه روشنید
خاتون خلد و رابعه روزگار کو؟او در گل و شما ز چه در سبز گلشنید؟
خیزید جمله تا به دم گرم آتشینآتش زنیم در فلک ار همدم منید
دردا! که شد سلاله خاتون به زیر خاکدر حضرت خدای جهان برد جان پاک