شمارهٔ ۴

قافیه: یدالوری۴ بیت

اتی العید فی حلل من هویوحید الزمان فرید الوری

و من بمواهبه المعجزاتامسی مقلد حیدالوری

اهنیک بالعید لا و الذیهداک الی صید صیدالوری

اهنی بک العید طوع الجنانلانک عید لعید الوری

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جشن و سرور اشاره دارد و از ویژگی‌های خاص یک فرد بزرگ و منحصر به فرد، که او را بزرگترین و یگانه زمان می‌داند، صحبت می‌کند. او برکت‌ها و معجزات این شخص را ستایش می‌کند و خود را در عید او شادمان می‌بیند. همچنین، این ابیات نشان‌دهنده ارتباط عاطفی و معنوی شاعر با این فرد و اهمیت او در زندگی و تاریخ مردم است. شاعر با آرزوی خوشبختی در روز عید، به او تبریک می‌گوید و او را به عنوان نماد عید و خوشحالی معرفی می‌کند.