شمارهٔ ۳
حبذا هبة ریح اشعلت فی الروض ناراوحلت بالورد لما ملات فاه نضارا
گر صوابی کرد خواهش پیش خوان ترک ختا راتا دهد در موسم گل بادهای گلرنگ ما را
سر الی الروض رویدا لصبوح و غبوقلتری الطیر صحاة و تری الناس سکاری
بس لطیف آمد صبا در باغ وین لطف طبیعینصرة الدین پهلوان دادست پنداری صبا را