شمارهٔ ۲۱

قافیه: م۴ بیت

اشرب مع الندامی فی روضة الخزامیفالصبح قد تبدی والریح قد تنسم

ای دلربای ساده برگیر جام بادهدل خستگان غم را از باده ساز مرهم

یا معدن الملاحه الراح منک راحهسلم الی کأسا من راحتیک و اسلم

بی می مجیر! تا کی می ده که تا خورد میدر بزم ارسلان شه مالک رقاب اعظم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر با مضامین خوشی و سرور آغاز می‌شود و از زیبایی صبح و نسیم دلپذیر طبیعت صحبت می‌کند. شاعر دلربای ساده‌ای را خطاب قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که جام باده را در دست بگیرد تا غم دل خستگان را تسکین بخشد. همچنین به زیبایی و راحتی ناشی از نوشیدن اشاره می‌کند و زندگی را جشن می‌گیرد، در حالی که به اهمیت لذت‌های زندگی و دوری از غم و اندوه نیز تأکید می‌کند. شاعر به یاد بزم و سرور نیز اشاره می‌کند و از لذت نوشیدن در کنار دیگران سخن می‌گوید.