شمارهٔ ۷
بزرگ جهان خواجه شاه قدرکه بر عالم مکرمت پادشاست
وزیری که خورشید بر اوج خویشبر او کم از دانه آسیاست
قوام کرم فخر دین کز کفشطمع را همه کار کژ گشت راست
تماشاگه همت عالیشاز آن سوی دروازه کبرییاست
زمین تا بدین گونه بر هم نشستچنویی ز پشت زمین بر نخاست
چه فتوی کند در حق بنده ایکه در شیوه بندگی بی ریاست
که او را ز ناگه به هنگام کوچغلامی در افزود و اسبی بکاست