شمارهٔ ۵

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: یرا۵ بیت

از ذات حق تعالی اعلام بی نوا راگر عاشق تو مائی، کن ترک ماسوی را

ماذات ذوالجلالیم و از کبریا کمالیمما شاه با عطائیم از ما بجو تو مارا

من ذات بی نشانم، فارغ ز این و آنمکس را غمی ندارم، غمخوار باش مارا

من با تو مهربانم، بس شوق با تو دارمذوق دگر ندارم، جز قرب تو گدا را

گر شوق وصل داری، باما بکن تو زاریجز ما مجو تو یاری، خود یار باش مارا

خلاصه

هوش مصنوعی: اشعار بیانگر عشق به حقیقت الهی و درک عمیق از نزدیکی به خداوند است. شاعر از خواننده می‌خواهد که به جای وابستگی به دیگران، به محض عشق ورزی به خدا، ارتباط خود را با غیر او قطع کند. او از مقام باری تعالی و جایگاه والای خود صحبت می‌کند و اعلام می‌کند که او از غم‌ها فارغ است و تنها به عشق و نزدیکی به خداوند می‌اندیشد. همچنین دعوت می‌کند کسانی که شوق وصال دارند، به درگاه الهی زاری کنند و از غیر او یاری نطلبند. در مجموع، این اشعار تأکیدی بر عشق و نزدیکی به خداوند و دوری از وابستگی‌های دنیوی است.