شمارهٔ ۱
حب دنیا راس آمد کل خطاءتا نه پنداری که این باشد عطاء
کی عطا باشد که باشد بی بقابی بقا را تا نگوئی خود عطاء
با قلیل الفهم گر گوید کسیاین عطا هرگز مگو، باشد خطاء
بسته دل با وی نشاید مطلقابستگی دل با خطا باشد خطاء
یار با وی دوستی هرگز مکنلا تقل هذا عطا الا خطاء