گنج

عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)

۸ بیت

بند اول

عروس گل از باد صباشده در چمن چهره گشا

الا ای صنم بهر خداز پرده تو رخ بدرکن

دیده کسی هرگزبود پیچه زدن خوی گل

پیچه زدن خوی گل

پرده برافکن تاشود پرده‌نشین روی گل

پرده‌نشین روی گل

به سوزِ دل اهل صفا -‌ به عشق و به مهر و به وفا، ای صنمز پیچه زدن حذر کن

آه نهان چرا چهرهٔ دلجوی تووای گشاده به‌، روی تو هم موی تو

بند دوم

ندیده بودی چهر پرینهفته کند جلوه‌گری

تو چون از پری زیباتریهرآینه جلوه سرکن

دیده کسی هرگز بود حور و پری در حجابحور و پری در حجاب

دیده کسی هرگز بود شمس و قمر با نقابشمس و قمر با نقاب

به سوز دل اهل صفا -‌ به عشق و به مهر و به وفا، ای صنمز پیچه زدن حذر کن

آه نهان چرا چهرهٔ دلجوی تووای گشاده به روی توهم موی تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت یک معشوق است که به عروس گل تشبیه شده و از او خواسته می‌شود که پرده را کنار بزند و چهره خود را نشان دهد. شاعر با اشاراتی به عشق و صفا، از او می‌خواهد که از حجاب و پرده‌نشینی دست بردارد، چرا که زیبایی او مانند خورشید و ماه است و باید دیده شود. در بند دوم، به مقایسه معشوق با پری و حور پرداخته شده و تأکید شده که زیبایی او بی‌نظیر است. در نهایت، شاعر بارها از معشوق می‌خواهد که بی‌پرده خود را به نمایش بگذارد تا دیگران هم از زیبایی‌اش لذت ببرند.