بیات اصفهان
این تصنیف را بهار در منفای خود در سال ۱۳۱۲ ساخته و به به اهالی اصفهان اهدا کرده است.
به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانیبه زندهرودش سلامی ز چشم ما رسانی
ببر از وفا کنار جلفا به گل چهرگان سلام ما را
شهر با شکوهقصر چلستون
کن گذر به چار باغش
گر شد از کفتیار بیوفا
کن کنار پل سراغش
بنشین درکریاس یاد شاه عباس بستان از دلبر میبستان از دست وی می پی در پی تاکی تا بتوانی
جز شادی در دهر کدامستغیر از می هرچیز حرام است
ساعتی در جهان خرم بودن بیغم بودن بیغم بودنبا بتی دلستان محرم بودن با هم بودن همدم بودن
ای بت اصفهان زآن شراب جلفا ساغری در ده ما راما غریبیم ای مه - بر غریبان رحمی کن خدا را