غزل ضربی (در ماهور)

۸ بیت

ز من نگارم خبر نداردبه حال زارم نظر ندارد

خبر ندارم من از دل خوددل من از من خبر ندارد

کجا رود دل که دلبرش نیستکجا پرد مرغ که پر ندارد

امان از این عشق فغان از این عشقکه غیر خون جگر ندارد

همه سیاهی همه تباهیمگر شب ما سحر ندارد

بهار مضطر منال دیگرکه آه و زاری اثر ندارد

جز انتظار و جز استقامتوطن علاج دگر ندارد

ز هر دو سر، بر سرش بکوبندکسی که تیغ دو سر ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و دردناکش درباره عشق می‌پردازد. او از بی‌خبری محبوبش از وضعیت زار خود و دلش که از او بی‌خبر است، گلایه می‌کند. دلش گیج و سردرگم است و نمی‌داند به کجا برود زیرا محبوبش را ندارد. عشق را چیزی دردناک و ویران‌کننده توصیف می‌کند که تنها چیزی که به‌جا می‌گذارد، خون جگر و دلسردی است. شاعر به تاریکی و تباهی زندگی‌اش اشاره می‌کند و از بی‌اثر بودن آروزها صحبت می‌کند. او انتظار و صبوری را به‌عنوان تنها راه حلش برمی‌شمارد و در نهایت می‌گوید که اگر کسی در میانه جنگی دو طرفه قرار گیرد، در صورتی‌که سلاحی در دست نداشته باشد، آسیب‌پذیر خواهد بود.